در روايتي از امام صادق ( ع ) چنين است : الفجل أصله يقطع البلغم ولبه يهضم وورقه يحدر البول تحديرا ( 1 ) . يعنى : ريشه اش بلغم را قطع مىكند ودانه اش غذا را هضم مىكند وبرگش بول را بسرعت مىاندازد . أخيرا اين تجربه بوسيلة دانشمندان اروپا به عمل آمده واين حقيقت را به خوبى دريافته اند ، به ياد آن روز كه مسلمانان نيز اينها را به تجربه در آورند . در روايتي ديگر از امام صادق ( ع ) چنين است : ورقه يمرئى ولبه - يسربل وأصوله تقطع البلغم ( 2 ) . يعنى : برگ تب غذا را مىگوارد ودانه اش ادرار را به كار مىاندازد وريشه اش بلغم را قطع مىنمايد . ابن مسعود مىگويد پيغمبر صلى الله عليه وآله فرمود : موقعى كه خواستيد بوى ترب بعد از خوردن در دهان شما پيدا نشود مرا به ياد آوريد در وقت - شكستن آن ( 3 ) .

--> ( 1 ) محاسن ص 524 ( 2 ) - محاسن ص 524 ( 3 ) - مكارم الأخلاق ص 207